عشق به خدا شکست ندارد

        چقدر دوست داشتم نگاههایم را درک کنند

                چقدر دلم میخواست یک نفر از من بپرسد

چرا نگاههایت اینقدر غمگین است

       چرا لبخندهایت اینقدر بی رنگ است

                 چرا چشمان تو همیشه بارانی است

اما افسوس هیچ کس نبود...

همیشه من بودم و تنهایی و دفتر پر از خاطره ام